fbpx

อนาคตการศึกษาไทยไม่ใช่แค่เรื่องในห้องเรียน

บรรยากาศการสนทนาแลกเปลี่ยนเรื่องการศึกษาที่เชียงใหม่ มีทั้งครู นักเรียน นักศึกษา พระสงฆ์ เจ้าหน้าที่รัฐ ผู้ปกครอง เข้าร่วมให้ความเห็นและสะท้อนปัญหาในระบบการศึกษาไทย  ตั้งแต่เรื่องความเหลื่อมล้ำในด้านการจัดการ และคุณภาพการศึกษา ความเหลื่อมล้ำการศึกษาทั้งในเชิงเศรษฐกิจและวัฒนธรรมมีเรื่องใหญ่หลายประเด็น ตั้งแต่หน่วยให้บริการไม่เพียงพอ ห่างไกล และคุณภาพของการศึกษาที่เหลื่อมล้ำและรวมศูนย์ ไม่สอดคล้องกับความต้องการในพื้นที่

  

เรายังได้ทราบว่าการส่งเสริมอาชีวะในเชียงใหม่ไม่เกี่ยวกับทัศนคติที่ว่าอาชีวะไม่ดีเท่าเรียนมหาวิทยาลัย แต่สถานที่เรียนมีไม่มากพอ เมื่อเด็กต้องการไปเรียนก็อาจต้องเลือกเรียนในวิทยาลัยที่ห่างไกล ถือเป็นต้นทุนที่เพิ่มขึ้น จนทำให้บางคนเลือกเรียนสายสามัญหรือเข้าสู่ตลาดแรงงานแทน

ส่วนกลุ่มคนรุ่นใหม่ สะท้อนปัญหาการประเมินวัดผลที่ไม่หลากหลาย ทำให้ผู้เรียนทั้งในและนอกระบบไม่สามารถแสดงศักยภาพได้เต็มที่ โดยมองว่าการประเมินควรมีมากกว่าการสอบ เช่นการทำโปรเจ็คท์ การประเมินตัวเอง เขียนไดอารี่ บันทึกการเรียนรู้ ที่เน้นการประเมินเพื่อปรับปรุงมากกว่าการเปรียบเทียบ

เรื่องการปรับโครงสร้างครูก็ถูกพูดถึงอย่างกว้างขวางในวงสนทนานี้ จำเป็นต้องลดงานของครู เพราะปัจจุบันครูต้องมีหน้าที่ทำงานเอกสาร ต้องรับผิดชอบเด็กจำนวนมาก ทำให้ไม่สามารถให้อิสระกับนักเรียนและใส่ใจความแตกต่างของเด็กได้มากพอ ถ้าสิ่งเหล่านี้ถูกแก้ ครูก็จะสามารถมีเวลาใส่ใจนักเรียนได้มากขึ้น

ขณะที่กลุ่มการจัดการสิ่งแวดล้อมในการเรียนรู้ตามอัธยาศัย สนใจสภาพแวดล้อมที่ส่งเสริมการเรียนรู้นอกห้องเรียน เช่น สนามเด็กเล่น ห้องสมุด พิพิธภัณฑ์ดีๆ ที่ตอนนี้ยังกระจุกในตัวเมืองเชียงใหม่ สิ่งเหล่านี้ช่วยให้พ่อแม่มีส่วนร่วมกับลูกได้มากขึ้นในการจัดการศึกษา ไม่อย่างนั้นหากไม่มีตัวเลือกการเรียนรู้อื่น เด็กก็ต้องกลับไปอยู่กับจอที่บ้าน

 

นี่เป็นเพียงส่วนหนึ่งของปัญหา สะท้อนจากผู้ที่อยู่ในระบบการศึกษาทุกฝ่าย แต่เรื่องการศึกษาจะถูกนำมาพูดคุยเพื่อหาทางออกและวางอนาคตใหม่ของการศึกษาไทยร่วมกัน ในเวที “ฟังเสียงอนาคต” ที่วัดล่ามช้าง เยื้องวัดเชียงมั่น เมืองเชียงใหม่